Het is zondag 17 april 2011, buurtcentrum De Leeuw in de Utrechtse Tuinwijk. Op deze zonnige lentedag zijn 130 vrouwen, onder wie zo’n vijftien vrijwilligers en vijf beroepskrachten, naar het buurthuis gekomen. De bezoekers komen vrijwel allemaal uit Overvecht, dat op loopafstand ligt. Ze zijn bijeengebracht door de Marokkaanse vrouwenvereniging Al-Amal, die deze middag samen heeft georganiseerd met welzijnsorganisatie Stichting Stade en thuiszorgorganisatie Aveant. De middag is gefinancierd door de Lions Clubs Utrecht, die zo bijdraagt aan het tegengaan van eenzaamheid onder ouderen. Want daar gaat deze middag over: ouder worden in Nederland.

Voor ouders zorgen
En zo is deze middag in Marokkaanse sferen georganiseerd, juist omdat de Marokkaanse gemeenschap integreert in de Nederlandse samenleving. De vrouwen die nu boven de 50 zijn, hebben hun kinderen gebaard en opgevoed met de gedachte dat die kinderen later voor hen zouden zorgen.

Maar intussen is de wereld veranderd. De kinderen studeren, werken, hebben een eigen gezin, wonen buiten de regio. Net als in Nederlandse gezinnen komt de mantelzorg op een beperkt aantal schouders terecht. Maar het verschil is dat de zorg meestal nog zwaarder is en de verwachtingen nog hoger dan in de autochtone Nederlandse gemeenschap. Allochtone mantelzorgers zijn bovengemiddeld zwaar belast.

Dus maken deze Marokkaanse vrouwen vanmiddag kennis met het Nederlandse systeem van vrijwilligerswerk. Door middel van muziek, toneel en korte presentaties. In de Arabische en Berberse vertalingen duikt voortdurend het Nederlandse woord ‘vrijwilliger’ op, blijkbaar is daar geen Berbers of Arabisch woord voor. En toch sluit het helemaal aan op de gedachte van naastenliefde en een goed moslim zijn.

Schaamte
Deze middag is erop gericht hulpvragers over de drempel te helpen en vrijwilligers te werven. Er is veel behoefte aan vrijwilligers die kunnen helpen met de post, een boodschapje kunnen doen of een kopje koffie komen drinken. Maar er zijn ook drempels zoals onwetendheid of angst om een vreemde in huis te halen.

Vrijwilligerswerk wordt onder jongeren al wel steeds bekender. ,,Die blije gezichten, de dankbaarheid, het is heel fijn om dit vrijwilligerswerk te doen,” vertelt Aisha, vrijwilliger bij de Algemene Hulpdienst van Stichting Stade. Al tijdens de middag melden drie vrouwen Aisha’s voorbeeld te willen volgen.

Vrijwilligerswerk is weliswaar onbetaald, maar je verdient er heel veel mee,” legt Habiba Chrifi van Stichting Stade (Steunpunt Mantelzorg Utrecht) uit. ,,Als je de hele dag thuis bent, dan heb je de verwarming aan, de televisie, het licht brandt. Dat kost geld en je piekert ook nog over de dingen in je leven. Als je ergens naartoe gaat om vrijwilligerswerk te doen, gebruik je geen stroom, je krijgt contact met andere mensen en hebt even heel andere dingen aan je hoofd. Je krijgt er zo veel voor terug.”

De boodschap is helder, de komende maanden zal blijken hoeveel deze middag precies teweeg heeft gebracht. Komende vrijdag houden Stichting Stade en de Lions Clubs Utrecht nog een bijeenkomst, maar dan voor Marokkaanse mannen, in de moskee van Overvecht.

17-4-2011 Verstuur dit artikel Print dit artikel